विनोद जाधव एक संग्राहक

Wednesday, 30 September 2026

देवास मोठ्या पातीचे तिसरे राजे सेनासप्तसहस्री #श्रीमंत_तुकोजीराव_पवार_महाराज (द्वितीय)

 


देवास मोठ्या पातीचे तिसरे राजे सेनासप्तसहस्री #श्रीमंत_तुकोजीराव_पवार_महाराज (द्वितीय)

1795 च्या खर्ड्याच्या लढाईत निजामाला मराठ्यांनी गुडघे टेकायला लावले, या लढाईत निजामाच्या फौजेचा मोड करणाऱ्या आघाडीवर एक कोवळा मराठा वीर ज्याचे वय होते फक्त अकरा वर्ष... दौलतराव शिंदे यांच्या लष्करातील जिवबादादा बक्षी यांच्याबरोबर आघाडीवर जाऊन अतुलनीय पराक्रम गाजवला होता आणि निजामाच्या सैन्याला आपल्या तलवारीचे पाणी पाजले होते त्या वीर अभिमन्यू चे नाव होते सेनासप्तसहस्री श्रीमंत तुकोजीराव पवार महाराज (द्वितीय) .....
देवासचे दुसरे राजे श्रीमंत कृष्णाजीराव पवार महाराज यांनी त्यांना अपत्य नसल्याने रानोजीराव पवार (विश्वासराव) यांचे पुत्र विठ्ठलराव यांना दत्तक घेऊन त्यांचे नाव तुकोजीराव पवार असे ठेवले.
श्रीमंत तुकोजीराव यांनी आपल्या उभ्या आयुष्यात महादजी शिंदे बरोबर अनेक लढायांमध्ये पराक्रम गाजवला.अठराव्या शतकात मराठेशाहीचे वर्चस्व कमी होण्यास सुरुवात झाली, तेव्हा तुकोजीराव महाजांवर अनेक संकटे आली , पेंढार्‍यांनी त्यांच्या मुलखात उपद्रव करणू सुरू केले होते .तसेच जयसिंग राजा खेचीने ग्वाल्हेर प्रांतात बंड उभारून मुलखात लुटालूट जाळपोळ केली सुरू केली होती. तेव्हा शिंदे यांच्या फौजी ची लढाई होऊन त्यात शिंदेच्या फौजेचा पराभव झाला ,हे एकूण तुकोजीराव महाराजांनी खेचीवर हल्ला करून त्याला पळवून लावले.
पुढे अठराशे अठरा मध्ये इंग्रजांशी तह झाल्यानंतर श्रीमंत तुकोजीराव यांनी आपल्या प्रजेच्या सुखसोयींकडे लक्ष देण्यास सुरुवात केली. राज्याचा मुलुख उद्ध्वस्त झाल्यामुळे लोक गाव सोडून गेली होती . त्यांना दिलासा देऊन खेड्यांमध्ये पुन्हा लोकवस्ती वाढवली संस्थानचे उत्पन्न वाढवले. देवासामध्ये जुन्या राजवाड्यातील जामदारखान्याच्या भाग बांधला .
मराठेशाहीच्या चढत्या काळात पराक्रमी , दृढनिश्चयी व धोरणि असलेल्या तुकोजीराव महाराजांनी मराठेशाहीच्या रक्षणासाठी व विस्तारासाठी पठाण, राजपूत व निजाम वगैरे शत्रूंना टक्कर देऊन विजय मिळविला तर पुढे मराठ्यांच्या पडत्या काळात देखील त्यांनी त्यांचा संयम ढळू न देता मोठ्या धैर्याने पेंढारी व बंडखोरांचे परीपात्य करण्याचे प्रयत्न कायम सुरू ठेवले होते.
तुकोजीराव महाराजांवर सुरुवातीपासून जितकी संकटे आली की पूर्वी त्यांच्या घराण्यातील कोणाच्याच वाट्याला आली नव्हती.
तुकोजीराव महाराजां ची तीन लग्ने झाली होती. त्यांच्या पहिल्या पत्नीचे नाव रमाबाई असून दुसऱ्या पत्नीचे नाव सावित्रीबाई होते सावित्रीबाई ह्या संगमनेरकर यांच्या घराण्यातील होत्या आणि तिसऱ्या पत्नी भवानीबाई हे होत्या , खानदेशातील चाळीसगाव येथील राजाजीराव देशमुख यांच्या त्या कन्या होत्या. तुकोजीराव महाराजांना फक्त भवानीबाई पासूनच अपत्ये झाली , दोन पुत्र व तीन कन्या अशी एकंदर पाच अपत्ये झाली होती.
अशा या पराक्रमी,दृढनिश्चयी, धोरणी व संयमी महाराजांचे दिनांक 28 सप्टेंबर 1827 मध्ये देवास येथे निधन झाले.
आज त्यांची पुण्यतिथी त्यानिमित्त त्यांच्या पवित्र स्मृतीस विनम्र अभिवादन !!
महेश पवार
7350288953

महाराणी येसुबाईंची समाधी सापडायला ३०० वर्षे का लागली?

 


महाराणी येसुबाईंची समाधी सापडायला ३०० वर्षे का लागली?

महाराणी येसुबाईंची ३०० वर्षांनी सापडलेली समाधी: स्वराज्याची खरी कुलमुखत्यार! 👑🕵️‍♀️
साधारण 1680 नंतरचा तो काळ... छत्रपती शिवाजी महाराजांच्या निधनानंतर मराठा साम्राज्यावर एक मोठं वादळ घोंघावत होतं. एका बाजूला बलाढ्य मोगल, दुसऱ्या बाजूला इंग्रज आणि पोर्तुगीज अशा परकीय सत्तांनी स्वराज्याला वेढा घातला होता. या सगळ्या संकटांना निधड्या छातीने सामोरे जात होते छत्रपती संभाजी महाराज. पण शंभूराजे सतत युद्धात आणि डावपेचात व्यस्त असताना, स्वराज्याची घडी कोण सांभाळणार? हे मोठं आव्हान होतं, आणि ती जबाबदारी पेलली महाराणी येसुबाईंनी. 🙏
'श्री सखी राजनी जयंती' या शिक्क्यासह येणारे त्यांचे आदेशपत्र मराठा साम्राज्याला दिशा देत होते. पुढे शंभूराजांच्या मृत्यूनंतर औरंगजेबाने त्यांना अटक केली. तब्बल ३० वर्षे त्या कैदेत होत्या, पण तरीही त्या डगमगल्या नाहीत! स्वराज्यावर आलेल्या सुलतानी संकटांना थोपवत, त्यांनी थोरल्या शाहू महाराजांची काळजी घेतली आणि मराठेशाहीचा दरारा कायम ठेवला. 🚩
पण नियतीचा खेळ बघा... या कर्तृत्ववान महाराणीची समाधी महाराष्ट्रासमोर यायला जवळपास ३०० वर्षांचा कालावधी लागला! 💔 साताऱ्यातल्या संगम माहुली गावात महाराणी येसुबाईंच्या समाधीची मूळ वास्तू सापडली आहे. पण ती शोधायला इतका वेळ का लागला? आणि ही समाधी नक्की सापडली कशी? चला, या संपूर्ण प्रवासाची थरारक गोष्ट पाहूया! ✨
हरवलेली समाधी: ३०० वर्षांचे गूढ! 🔍
औरंगजेबाच्या कैदेतून सुटका झाल्यानंतर महाराणी येसुबाई 1719 मध्ये शाहू महाराजांसोबत साताऱ्यात आल्या. अभ्यासकांच्या मते, 1729 मध्ये त्यांचा साताऱ्यातच मृत्यू झाला. पण त्यांची समाधी नेमकी कुठे आहे, याबद्दल कुणालाच निश्चित माहिती नव्हती. ज्येष्ठ इतिहासकार वा. सी. बेंद्रे यांनी 1970 च्या दशकात काही अंदाज व्यक्त केले, पण त्यांना ठोस पुरावा मिळाला नाही. अनेक लेखकांनीही त्यांच्या अंदाजाचा आधार घेतला, पण समाधीच्या स्थाननिश्चितीसाठी ठोस पाऊल उचलले गेले नाही. कित्येक वर्षे चुकीच्या ठिकाणांवर येसुबाईंची समाधी समजून कार्यक्रम घेतले गेले. 😥
ताराराणींचे पत्र: सत्याचा पहिला धागा! 📜
अखेर 2005 मध्ये साताऱ्यातील काही इतिहासप्रेमी संस्थांनी (जिज्ञासा मंच आणि महाराणी येसुबाई फाउंडेशन) यावर काम करायला सुरुवात केली. अनेक प्रयत्न करूनही काही ठोस हाती लागत नव्हते. अशातच, त्यांना महाराणी ताराराणींचे एक पत्र मिळाले! हे पत्र 5 नोव्हेंबर 1765 रोजीचे होते. या पत्रात ताराराणींनी एका जागेच्या चतुःसीमेचा (चार बाजूंच्या हद्दीचा) उल्लेख केला होता, ज्यात येसुबाईंची घुमटी (समाधी) असल्याचा स्पष्ट उल्लेख होता. 😲
या एका पत्राने सगळे चित्रच बदलले! जुन्या बखरी, नकाशे आणि आधुनिक तंत्रज्ञान वापरून अभ्यासकांनी त्या जागेचा शोध घेतला. पेशवे दप्तरातील जुने नकाशे आणि आजचे गुगल नकाशे यांची सांगड घालून, समाधीचे नेमके ठिकाण निश्चित करण्यात आले. 🗺️
राजचिन्हांची साक्ष आणि ओळख! 🦁
अभ्यासकांनी सांगितल्यानुसार, संगम माहुली गावात कृष्णा-वेण्णामाईच्या रथशाळेला लागूनच 20 फूट उंच आणि 10 फूट रुंद असे एक जुने दगडी बांधकाम आहे. हे बांधकाम अष्टकोनी असून त्यावर सुंदर कलाकुसर आहे. घुमटाचे थोडे नुकसान झाले असले तरी 300 वर्षांनंतरही ही वास्तू सुस्थितीत आहे. पण ही समाधी येसुबाईंचीच आहे, हे सिद्ध करणारा सर्वात महत्त्वाचा पुरावा म्हणजे या वास्तूवर असलेली राजचिन्हे! ✨
राजघराण्यातील व्यक्तींच्या समाधींवर त्यांच्या कर्तृत्वाला साजेशा प्रतिमा कोरलेल्या असत. येसुबाईंच्या समाधीवर 'शरभ' या काल्पनिक प्राण्याचे चित्र आहे. शरभ हा सिंहासारखा दिसतो, पण त्याला पंख असतात आणि त्याच्या पायाखाली हत्ती असतो. हे चिन्ह सार्वभौमत्व आणि अदम्य शक्तीचे प्रतीक मानले जाते, जे फक्त राजे-महाराजे आणि शक्तिशाली राजघराण्यातील व्यक्ती वापरत असत. 👑
हे राजचिन्ह, ताराराणींच्या पत्रातील उल्लेख आणि जुने नकाशे... या सगळ्या पुराव्यांनी ही समाधी महाराणी येसुबाईंचीच असल्यावर शिक्कामोर्तब झाले.
जिजाऊ मासाहेबांचा वारसा पुढे चालवत त्यांनी स्वराज्य झुंजवत ठेवले. ३० वर्षे कैदेत असूनही त्या डगमगल्या नाहीत. पण त्या महाराणीची समाधी जगासमोर यायला इतका मोठा काळ जावा लागला, ही खंत मनात कायम राहील. तरीही, हा ऐतिहासिक शोध आपल्या सर्वांसाठी अभिमानाची गोष्ट आहे! 🙏

द्दीला पेटलेल्या शाहू महाराजांनी उभारले 'खासबाग मैदान': युरोपीयन मैदानेही लाजतील!


 द्दीला पेटलेल्या शाहू महाराजांनी उभारले 'खासबाग मैदान': युरोपीयन मैदानेही लाजतील!

🏟️👑
तुम्ही कधी कोल्हापूरच्या 'खासबाग मैदानात' गेला आहात का? ते भव्य मैदान, जिथे कुस्त्यांची दंगल भरते, तिथे हजारो मल्ल आपली कला दाखवतात आणि लाखो कुस्तीशौकीन जमा होतात. हे मैदान फक्त मातीचं आखाडं नाही, तर ती आहे एका दूरदृष्टीच्या राजाच्या जिद्दीची आणि स्वप्नांची निशाणी! 💪
आज आपण खासबाग मैदान पाहतो, पण ते उभारण्यामागे छत्रपती शाहू महाराजांची (राजर्षी शाहू महाराज) किती मोठी दूरदृष्टी होती, हे ऐकून तुम्ही थक्क व्हाल. युरोपातील भव्य मैदानांनाही लाजवेल असं हे मैदान कसं उभं राहिलं, त्याचीच ही अद्भुत गाथा! ✨
शाहू महाराजांची जिद्द आणि दूरदृष्टी 👁️
राजर्षी शाहू महाराजांना कुस्तीचा वेड होतं. ते स्वतः उत्तम मल्ल होते आणि त्यांनी कुस्तीला राजाश्रय दिला. त्यांना कोल्हापूरला कुस्तीचे जागतिक केंद्र बनवायचे होते. पण त्यांच्या काळात कुस्त्या लहान आखाड्यांमध्ये किंवा मोकळ्या मैदानांवर भरत असत. महाराजांना हे पुरेसे वाटले नाही. त्यांना एक असं मैदान हवं होतं, जिथे हजारो लोक बसून कुस्तीचा आनंद घेऊ शकतील, जिथे मल्लांना आपली कला दाखवण्यासाठी भव्य व्यासपीठ मिळेल. 🏟️
त्यांच्या मनात युरोपमधील खेळाच्या मैदानांचे विचार घोळत होते. 'आपल्या कोल्हापुरातही असं काहीतरी असावं, जे जगाला हेवा वाटेल', अशी त्यांची जिद्द होती. 💡
खासबाग मैदानाचा जन्म 🏗️
शाहू महाराजांनी खासबाग मैदानाच्या उभारणीचा निर्णय घेतला. हे काम सोपं नव्हतं. त्या काळात इतक्या मोठ्या प्रमाणावर बांधकाम करणे, आवश्यक ते साहित्य जमा करणे आणि हजारो लोकांची आसनक्षमता असलेले मैदान बांधणे हे एक मोठे आव्हान होते. पण शाहू महाराजांनी हे आव्हान स्वीकारले.
आरेखन आणि योजना: महाराजांनी स्वतः या मैदानाच्या आरेखनात लक्ष घातले. त्यांनी युरोपीयन मैदानांचा अभ्यास केला आणि त्यातून प्रेरणा घेऊन खासबाग मैदानाची योजना आखली. मैदानाला गोलाकार आकार देण्यात आला, जेणेकरून प्रत्येक प्रेक्षकाला कुस्ती स्पष्ट दिसावी.
कुस्तीचे आखाडे: मैदानाच्या मध्यभागी दोन मोठे कुस्तीचे आखाडे तयार करण्यात आले. हे आखाडे पारंपरिक पद्धतीने मातीचे असले, तरी त्यांची रचना आणि देखभाल अत्यंत शास्त्रीय पद्धतीने केली जात असे.
प्रेक्षकांची सोय: हजारो प्रेक्षकांना बसण्यासाठी खास दगडी पायऱ्यांची व्यवस्था करण्यात आली. या पायऱ्या इतक्या मजबूत आहेत की, आजही त्या तितक्याच भक्कम उभ्या आहेत. प्रेक्षकांना उन-पावसापासून वाचवण्यासाठी काही ठिकाणी छताचीही सोय करण्यात आली होती.
राजेशाही थाट: महाराजांसाठी आणि त्यांच्या पाहुण्यांसाठी मैदानात खास 'रॉयल गॅलरी' (शाही आसनव्यवस्था) तयार करण्यात आली. इथून त्यांना मैदानाचा आणि कुस्त्यांचा स्पष्ट अनुभव घेता येत असे. 👑
युरोपीयन मैदानांना लाजवेल असे खासबाग 🌍🏆
खासबाग मैदान 1918 साली बांधून पूर्ण झाले. हे मैदान इतके भव्य आणि व्यवस्थित होते की, त्या काळातील युरोपमधील अनेक खेळांच्या मैदानांनाही त्याची सर येणार नाही असे म्हटले जात असे. 🤩
भव्यता: मैदानाचा आकार, त्याची प्रेक्षकक्षमता आणि बांधकामाचा दर्जा पाहून अनेक परदेशी पाहुणेही प्रभावित झाले होते.
कुस्तीची पंढरी: या मैदानामुळे कोल्हापूरला खऱ्या अर्थाने 'कुस्तीची पंढरी' म्हणून ओळख मिळाली. इथे देशातीलच नव्हे, तर परदेशातील मल्लही आपली कला दाखवण्यासाठी येऊ लागले.
राजर्षींची दूरदृष्टी: शाहू महाराजांनी केवळ एक मैदान बांधले नाही, तर त्यांनी एक परंपरा सुरू केली. आजही कोल्हापूरच्या मातीतील कुस्ती या मैदानामुळेच जिवंत आहे. त्यांनी कुस्तीला केवळ खेळ म्हणून पाहिले नाही, तर तो एका संस्कृतीचा भाग बनवला.
खासबाग मैदान हे केवळ दगड आणि मातीचे बांधकाम नाही, तर ती आहे राजर्षी शाहू महाराजांच्या 'शेतकऱ्यांचा राजा' म्हणून असलेल्या त्यांच्या कर्तृत्वाची आणि त्यांच्या जिद्दीची साक्ष! आजही हे मैदान आपल्याला महाराजांच्या दूरदृष्टीची आठवण करून देते. 🙏
तुम्ही कधी खासबाग मैदानाला भेट दिली आहे का? तुमचा अनुभव काय होता, कमेंट्समध्ये नक्की सांगा! 👇

जेव्हा मराठा सैन्य जगातील सर्वात श्रीमंत माणसाला भिडलं: सुरतेवरील पहिली स्वारी!

 


जेव्हा मराठा सैन्य जगातील सर्वात श्रीमंत माणसाला भिडलं: सुरतेवरील पहिली स्वारी!

🔥💰
4 जानेवारीची शांत सकाळ... सुरतेच्या सुभेदाराला, इनायतखानाला, एक बातमी मिळाली: कुणीतरी मोगल सरदार मोठ्या सैन्यानिशी सुरतेजवळच्या 'गणादेवी' इथे येऊन थांबला आहे. काही वेळातच त्याला निरोप आला, "आम्ही बादशहाचे सरदार आहोत आणि उत्तरेतील बंड मोडून काढण्यासाठी इथे आलो आहोत." इनायतखानाने त्यांना शहरातून न जाता बाहेरच्या मार्गाने जाण्यास सांगितले, जेणेकरून शहरातील लोकांना भीती वाटू नये. 🧐
पण 5 जानेवारीची सकाळ उजाडताच डच आणि इंग्रज वखारवाल्यांनी पक्की बातमी आणली: "शिवाजीराजे आपल्या बारा हजार सैन्यासह सुरतेवर चाल करून येत आहेत!" 😱
शहरात एकच हाहाकार उडाला. व्यापारी दुकाने बंद करून घरांकडे धावले, सीमेवर राहणाऱ्यांनी तर जीव वाचवण्यासाठी शहर सोडून पळ काढला. याच गोंधळात, मराठा सैन्य एका अशा माणसाला भिडलं, जो त्या काळातील जगातील सर्वात श्रीमंत व्यक्ती म्हणून ओळखला जात होता! यावेळी नेमकं काय घडलं? आणि हा श्रीमंत माणूस कोण होता? चला, इतिहासाच्या या थरारक पानांमध्ये डोकावून पाहूया! ✨
शिवाजी महाराजांची दूरदृष्टी आणि सुरतची निवड 🎯
छत्रपती शिवाजी महाराजांना स्वराज्यासाठी प्रचंड पैसा हवा होता. मोगलांच्या खजिन्याला धक्का लावून, त्यांची आर्थिक नाकेबंदी करण्याचा महाराजांचा विचार होता. सुरत हे मोगल साम्राज्यातील एक प्रमुख आणि अत्यंत श्रीमंत बंदर शहर होतं. युरोपीयन व्यापारी आणि जगभरातील श्रीमंत लोक इथे आपला व्यवसाय करत होते. इथेच मोगलांचा मोठा खजिना होता. त्यामुळे महाराजांनी सुरतेची निवड केली. 💰
पण महाराजांनी जी रणनीती आखली, ती इतकी हुशारीची होती की शत्रूंना त्याचा थांगपत्ताही लागला नाही. मोगल सरदार असल्याचं भासवत त्यांनी सुरतेजवळ तळ ठोकला, ज्यामुळे सुभेदार इनायतखान गोंधळला. 🤫
सुरतेवरील हल्ला आणि मराठ्यांची धाडसी मोहीम ⚔️
5 जानेवारी 1664 रोजी, छत्रपती शिवाजी महाराजांनी आपल्या 12,000 निवडक मावळ्यांसह सुरतेवर हल्ला केला. हा हल्ला इतका वेगवान आणि अनपेक्षित होता की मोगल सैन्याला तयारी करण्याची संधीच मिळाली नाही. सुरत शहर मराठ्यांच्या ताब्यात आलं.
या तीन दिवसांच्या लुटीमध्ये, मराठ्यांनी मोगलांचा खजिना, व्यापाऱ्यांची संपत्ती आणि अनेक मौल्यवान वस्तू जमा केल्या. ही लूट इतकी मोठी होती की ती घेऊन जाण्यासाठी शेकडो उंट आणि घोडे लागले. पण या लुटीच्या पलीकडे, महाराजांनी एका खास व्यक्तीला लक्ष्य केले होते...
जगातील सर्वात श्रीमंत माणूस: कोण होता तो? 💸
यावेळी मराठा सैन्याने ज्या श्रीमंत व्यक्तीला लक्ष्य केले, त्याचे नाव होते विरजी व्होरा (Virji Vora). 😱
विरजी व्होरा हा त्या काळातला जगातील सर्वात श्रीमंत व्यापारी मानला जात होता. त्याची संपत्ती इतकी अफाट होती की आजच्या काळातल्या अब्जाधीशांनाही तो भारी पडला असता. त्याचा व्यवसाय फक्त भारतातच नव्हे, तर आशिया, आफ्रिका आणि युरोपपर्यंत पसरलेला होता. मोगल बादशहाही त्याच्याकडून कर्ज घेत असे. सुरतेमध्ये त्याचे अनेक वाडे, गोदामे आणि दुकाने होती, ज्यात प्रचंड संपत्ती साठवलेली होती.
महाराजांना या विरजी व्होराबद्दलची माहिती गुप्तहेरांमार्फत मिळाली होती. त्यामुळे सुरत लुटीमध्ये विरजी व्होराच्या संपत्तीवर हल्ला करणे, हे महाराजांच्या नियोजनाचा एक महत्त्वाचा भाग होता. मराठ्यांनी विरजी व्होराच्या वाड्यांवर आणि गोदामांवर लक्ष केंद्रित केले आणि तिथून मोठ्या प्रमाणावर संपत्ती जप्त केली.
या मोहिमेचे महत्त्व 🚩
सुरतेवरील पहिली स्वारी ही केवळ एक लूट नव्हती, तर ती एका दूरदृष्टीच्या राजाची रणनीती होती.
आर्थिक बळ: या लुटीमुळे स्वराज्याला प्रचंड आर्थिक बळ मिळाले, जे पुढील लढाया आणि स्वराज्य वाढवण्यासाठी अत्यंत महत्त्वाचे ठरले.
मोगलांना धक्का: मोगल साम्राज्याच्या आर्थिक राजधानीवर हल्ला करून महाराजांनी त्यांना मोठा धक्का दिला. यामुळे मोगलांची प्रतिष्ठा धुळीस मिळाली.
दहशत: युरोपीयन आणि इतर व्यापाऱ्यांमध्ये महाराजांच्या पराक्रमाची आणि गनिमी काव्याची दहशत पसरली.
आत्मविश्वास: या विजयामुळे मराठा सैन्याचा आणि रयतेचा आत्मविश्वास वाढला.
छत्रपती शिवाजी महाराजांनी केवळ शत्रूंना पराभूत केले नाही, तर त्यांच्या अर्थव्यवस्थेवरही हल्ला चढवला. सुरतेवरील ही मोहीम भारतीय इतिहासातील एक असाधारण घटना म्हणून कायम स्मरणात राहील, जिथे मराठा सैन्य जगातील सर्वात श्रीमंत माणसाला भिडले आणि विजयी झाले! 🙏
तुम्हाला या घटनेबद्दल आणखी काय माहिती आहे? कमेंट्समध्ये नक्की सांगा! 👇

प्रत्यक्षात छत्रपती संभाजी महाराज कसे दिसत होते?


 प्रत्यक्षात छत्रपती संभाजी महाराज कसे दिसत होते?

👑🔥
'शंभूराजे' म्हटलं की डोळ्यासमोर येते ती एक भव्य, पराक्रमी आणि तेजस्वी मूर्ती! ⚔️ पण प्रत्यक्षात आपले छत्रपती संभाजी महाराज कसे दिसत होते? त्यांचे रूप, त्यांची शरीरयष्टी आणि त्यांचं व्यक्तिमत्व नेमकं कसं होतं? इतिहासाच्या नोंदी, समकालीन वर्णनं आणि परदेशी प्रवाशांच्या नजरेतून महाराजांच्या रूपाची नेमकी माहिती उपलब्ध आहे का? चला, आज आपण आपल्या या महान राजाच्या अद्भुत व्यक्तिमत्त्वाबद्दल जाणून घेऊया! ✨
चित्र आणि वास्तव: परदेशी नोंदींमधून शंभूराजे 🖼️
छत्रपती संभाजी महाराजांचे समकालीन फोटो किंवा थेट रेखाचित्रे उपलब्ध नाहीत. त्यांच्या मृत्यूनंतर काढलेली काही चित्रे आज आपल्याला पाहायला मिळतात. पण महाराजांचे समकालीन डच, इंग्रज आणि फ्रेंच प्रवाशांनी त्यांच्याबद्दल काय लिहून ठेवले आहे, ते पाहणे महत्त्वाचे ठरते. त्यांच्या नोंदींमधून आपल्याला शंभूराजांच्या रूपाचे काही धागेदोरे मिळतात.
डच गव्हर्नर थिओफिनस रुसेनस (Theophinus Rusenes) यांचे वर्णन: 1680 मध्ये त्यांनी संभाजी महाराजांना पाहिले होते. त्यांच्या नोंदीनुसार, "शिवाजी महाराजांप्रमाणेच संभाजी महाराजही मध्यम उंचीचे होते. त्यांची शरीरयष्टी भरभक्कम, मजबूत आणि पिळदार होती. त्यांच्या डोळ्यांमध्ये एक विशेष चमक होती, जी त्यांचे धाडस आणि तीक्ष्ण बुद्धिमत्ता दर्शवत होती." 💪
एका फ्रेंच प्रवाशाचे वर्णन: त्याने महाराजांना "बळकट आणि राजबिंडा" असे संबोधले होते. त्याच्या नोंदीनुसार, "महाराजांचे व्यक्तिमत्त्व अत्यंत आकर्षक होते. ते त्यांच्या वडिलांसारखेच हुशार आणि चपळ होते." 🧠
या वर्णनांवरून एक गोष्ट स्पष्ट होते की, शंभूराजे हे दिसायला अत्यंत देखणे आणि पीळदार शरीरयष्टीचे होते.
कवी कलशांची स्तुती: तेजस्वी रूप 📜
शंभूराजांचे परममित्र आणि राजकवी कवी कलश यांनी महाराजांच्या अनेक कविता लिहिल्या आहेत. त्यापैकी एका कवितेत त्यांनी संभाजी महाराजांच्या तेजस्वी रूपाचे वर्णन केले आहे:
"हे महाराजा, तुझे रूप इतके तेजस्वी आहे की ते पाहिल्यावर शत्रूंचे डोळे दिपून जातात. तुझा चेहरा सिंहासारखा भव्य आणि डोळे अग्नीसारखे प्रखर आहेत." 🔥
कवी कलश हे महाराजांच्या अत्यंत जवळचे असल्यामुळे त्यांचे वर्णन अधिक अचूक मानले जाते. या वर्णनांवरून महाराजांच्या चेहऱ्यावर एक नैसर्गिक तेज आणि पराक्रम स्पष्ट दिसत होता हे सिद्ध होते.
व्यक्तिमत्व: एक दृष्टा राजा आणि महान योद्धा ⚔️
शंभूराजांचे व्यक्तिमत्व केवळ त्यांच्या बाह्य रूपानेच नव्हे, तर त्यांच्या आंतरिक गुणांनीही प्रभावी होते.
उत्तम योद्धा: ते तलवारबाजीत, घोडेस्वारीत आणि धनुर्विद्येत अत्यंत निपुण होते. अनेक लढायांमध्ये त्यांनी स्वतः पराक्रम गाजवला होता. त्यांच्या शरीरावर अनेक जखमांचे निशाण असावे, जे त्यांच्या युद्धकौशल्याची साक्ष देत असावे. 🛡️
प्रचंड बुद्धिमत्ता: शंभूराजे हे अनेक भाषांचे जाणकार होते. संस्कृत, फारसी, पोर्तुगीज यांसारख्या भाषांवर त्यांचे प्रभुत्व होते. 'बुधभूषण' या संस्कृत ग्रंथाचे लेखन त्यांनीच केले. त्यांची ही विद्वत्ता त्यांच्या तेजस्वी व्यक्तिमत्त्वाला आणखी उठाव देत होती. 📖
धाडस आणि धैर्य: औरंगजेबाच्या तावडीत सापडल्यावरही त्यांनी आपले धैर्य सोडले नाही. अत्याचारांना सामोरे जात असतानाही त्यांनी स्वराज्याशी गद्दारी केली नाही, हे त्यांचे सर्वोच्च धाडस आणि स्वाभिमानाचे प्रतीक आहे. 🦁
या सगळ्या वर्णनांवरून एक गोष्ट स्पष्ट होते की, छत्रपती संभाजी महाराज हे केवळ दिसायला देखणे नव्हते, तर त्यांचे व्यक्तिमत्व त्यांच्या पराक्रम, बुद्धिमत्ता आणि असीम धैर्याने अधिक तेजस्वी बनले होते. त्यांचे तेजस्वी रूप आजही आपल्याला प्रेरणा देते आणि त्यांच्या महान कार्याची आठवण करून देते. 🙏
तुमच्यासाठी शंभूराजांची कोणती गोष्ट सर्वात जास्त प्रेरणादायी आहे? कमेंट्समध्ये नक्की सांगा! 👇

देवास मोठ्या पातीचे तिसरे राजे सेनासप्तसहस्री #श्रीमंत_तुकोजीराव_पवार_महाराज (द्वितीय)

  देवास मोठ्या पातीचे तिसरे राजे सेनासप्तसहस्री #श्रीमंत_तुकोजीराव_पवार_महाराज (द्वितीय) 1795 च्या खर्ड्याच्या लढाईत निजामाला मराठ्यांनी गु...