अंबाजी इंगळे - एक ऐतिहासिक सागा भाग ४

 

अंबाजी इंगळे - एक ऐतिहासिक सागा

भाग ४

अंबाजींनी शीखांना 'राखी' गोळा करण्यापासून रोखले. त्यांनी पुढे असेही सांगितले की, मराठ्यांसमवेत शिख्यांनी एकत्रितपणे महसूल गोळा करावा आणि त्यातील २/. हिस्सा मराठ्यांनी घ्यावा.

अंबाजीच्या राजस्थानमधील यश-

अंबाजींनी राजस्थानात यश मिळवले आणि ते राजस्थानमधील अशीच राज्ये होती जिथे राजा अंबाजी आपल्या सैन्य व प्रशासकीय यशाच्या उंचवट्यावर पोचले. रावराज अलवर यांनी अंबाजींचे कौतुक केले आणि राज्यासाठी केलेल्या उत्कृष्ट सेवांसाठी त्यांचा गौरव केला. अंबाजींना सन्मानाचे कपडे, एक हत्ती आणि दोन घोडे सादर केले गेले. अंबाजींची उत्कृष्ट लष्करी कारकीर्द आणि सहाय्यक सरदार म्हणून त्यांची वाढ राजस्थानच्या विमाने पाहण्यासारखी आहे. कोटा येथील झालाम सिंह यांनी राजस्थानच्या राजकारणात मोठा प्रभाव पाडला. राजा अंबाजी अंबजीचे वडील त्र्यंबकजींनी एका वेळी आपला जीव वाचविला म्हणून इंगल्याने झालझिम सिंहशी सौहार्दपूर्ण संबंध ठेवले. एका वेळी सिप्रच्या युद्धामध्ये, झलीमसिंह जखमी झाला आणि कैदी म्हणून त्र्यंबकजी इंगलियाच्या हाती पडला. त्र्यंबकजींनी त्याला आतिथ्य केले. १ 89 89 in मध्ये लालाजी बल्लाळ यांना राजा अम्बाजी यांच्याकडे 'राखी' पाठवून झलिम सिंगच्या पत्नीने राखी पाठवली होती. हे लक्षात येते की तो आपला दत्तक भाऊ होता. अखेरीस झालिमसिंह यांची सुटका त्यांच्या पत्नीच्या माध्यमातून महादजींकडे गेली. ती महादजींची दत्तक बहीण होती आणि ती महाडीजीला 'राखी' पाठवत असत. अम्बाजींनी काही शुभ प्रसंगी झलीमसिंगला सोडण्याची मागणी करण्याची सूचना केली आणि संधी आली त्याच वर्षी.झाला झलीम सिंह यांना इंग्रजांच्या घराबद्दल नेहमीच कृतज्ञतेची भावना होती. अंबाजी इंगळे यांनी मेवाडवर सिंधियाचा प्रतिनिधी म्हणून पूर्ण ब्रिटिश भारतातील गव्हर्नर जनरल म्हणून काम केले आणि पूर्ण नागरी आणि सैन्य अधिकार असलेले. मेवाडमध्ये अंबाजींचे प्रशासन आठ वर्षे १ 170०१ पासून त्यांनी त्याच्या राजनयिक आणि लष्करी जीवनाचा एक महत्वाचा आणि अविभाज्य भाग बनविला. मेवाडमध्ये दोन पक्ष होते. शेखावत आणि चुडावत, मेवाडमध्ये बंडखोर होते. अंबाजींनी बंडखोरांना यशस्वीरित्या दडपले आणि रु. चुडावतांकडून 13 लाख रुपये आणि रु. Aw लाख लाख शक्ती. मेवाडाच्या राणा यांना समजले की त्यांचे राजगद्दी अंबाजीच्या सैनिकी कारभारामुळे सुरक्षित आहे. म्हणूनच राणांचा मंत्री अंबजीबरोबर वेगळा करार केला आणि Rs००० रुपये मंजूर केले. त्याच्या सैनिकी खर्चाची पूर्तता करण्यासाठी त्याला वर्षाकाठी 8 लाख रुपये. अम्बाजीची संपत्ती इतकी विपुल प्रमाणात जमा झाली आणि त्याचे नशिब इतके वाढले की आपल्या बहिणीच्या लग्नासाठी दागिने खरेदी करण्यासाठी राणाला 8 लाख रुपये देणे त्याला सोयीस्कर होते. अंबाजींनी जहजपूर ताब्यात घेतला. बंडखोरांकडून. अंबाजी ऑक्टोबर, १ pow 6 in मध्ये इतके शक्तिशाली झाले की "अंबाजी सेवकाऐवजी सहाय्यक होते." (पूना रेसिडेन्सी पत्रव्यवहार, आठवा निवासी जी. जी ऑक्टोबर, 1796) "त्यांनी तातडीने हिंदुस्तानमधील सिंधियाइतकेच एक बल दिलेले आहे. ग्वाल्हेर आणि त्याच्या ताब्यात इतर जागा असलेल्या सिंधियाच्या कमाईच्या कोटींपेक्षा जास्त संपत्ती आणि शेती त्याच्याकडे आहेत." (एंग्लो-मराठा संबंध, १ ,85--6 Sa सायलेंद्र यांनी नाथ सेन, पृष्ठ 00००,) होळकर यांनी सिंधियाच्या संगनमताने अंबाजीवर पाळत ठेवली आणि त्यांच्याकडे la 65 लाख रुपये मागितले. (वकाय-ए-होळकर, फोलिओ १77 बी) तोडच्या मते, रु. Amb 55 अंबाजींकडून जप्त करण्यात आले (खंड १, पृष्ठ 5 535) .अंबाजींना स्वतःच्या विनंतीनुसार अमीरखान व बापूजी सिंधिया यांच्याबरोबर कोट्यात जाण्याची परवानगी देण्यात आली. पैसे देण्याची व्यवस्था करण्यासाठी अंबाजी यशस्वी झाले. त्याच्यावर केली.